Είστε εδώ

Αρχική

Στα μονοπάτια του Τόρνου και στο "Μικρό Πανταβρέχει"

Στο Τόρνο Ευρυτανίας είχαμε την ευκαιρία με τους μαθητές του 4ου και 6ου Γυμνασίου Λαμίας να επισκεφτούμε το μονοπάτι των Καταρρακτών, ένα από τα ομορφότερα Ευρυτανικά μονοπάτια μέρος από το δίκτυο μονοπατιών (που φτάνει τα 20 χλμ) που διαμορφώθηκε τα τελευταία χρόνια με πρωτοβουλία των δραστήριων κατοίκων του χωριού. Το μονοπάτι περνάει από 6 καταρράκτες, 5 γεφύρια (ένα εκ των οποίων πέτρινο μονότοξο), μία μικρή σπηλιά, λαογραφικό μουσείο και υδρόμυλο. Επίσης οι επισκέπτοντες έχουν την ευκαιρία να παρατηρήσουν τη φυσική διαχείριση των νερών που γινόταν μέσα από το δίκτυο των υδραυλάκων, των κοφτρών, των δέσεων και των δεξαμενών, αρκετά συχνά για να ποτίσουν τις μικροσκοπικές πεζούλες, κάποιες εκ των οποίων τώρα έχουν πια δασωθεί.

 

Στο «Μικρό Πανταβρέχει»

 

Με Ομάδα Εκπαιδευτικών της Ευρυτανίας, είχαμε για άλλη μία φορά την ευκαιρία να επισκεφτούμε το φαράγγι «Κλήμης Τσατσαράγκος», το οποίο οι ντόπιοι αποκαλούν και «Μικρό Πανταβρέχει». Κατηφορίσαμε το δημόσιο ασφαλτοστρωμένο δρόμο προς Προυσσό και λίγο πριν αυτόν, στη διασταύρωση στον Άγιο Γεώργιο στρίψαμε αριστερά στον νέο σχετικά χωματόδρομο που οδηγεί στον Τόρνο και μετά από 3 χλμ φτάσαμε στη θέση «Ψηλό Γεφύρι» όπου και σταθμεύσαμε τα αυτοκίνητα. Από εκεί πήραμε ένα κατηφορικό μονοπάτι σε πολύ καλή κατάσταση και πλήρως δασωμένο με πλατάνια, καρυδιές, έλατα και καστανιές, που μετά από 10 λεπτά μας φτάνει στον Προυσσιώτη. Στη διαδρομή συναντάμε φρέσκο τρεχούμενο νερό.

Στο ποτάμι του Προυσσιώτη ακολουθήσαμε τρεις διαδρομές: Η πρώτη, αντίθετα στη ροή (ανάντι) μας οδηγεί στα στενά του Ψηλού Γεφυριού, ένα επιβλητικότατο σημείο όπου το φαράγγι είναι πολύ στενό, εντελώς σαν τρύπα μια και είναι γη και από πάνω μας και σε σημεία όπου η στάθμη του νερού έφτανε στη μέση μας. Μαζί με την επιστροφή μας κρατάει περίπου 20 λεπτά.

Στη συνέχεια, μαζί με τη ροή του υδάτινου ρεύματος (κατάντι) φτάσαμε στο Μικρό Πανταβρέχει, εκεί που κάθε εποχή του χρόνου φαίνεται να βρέχει με το νερό να στάζει πάνω μας και σε σημεία η στάθμη άνω της μέσης. Ακολουθώντας το ρεύμα κατάντι συνεχίσαμε στη τρίτη διαδρομή στρίβοντας δεξιά μετά από περίπου 20 λεπτά, μπήκαμε στο Τορνιώτικο Ρέμα και πηγαίνοντας αντίθετα στο ρεύμα (ανάντι) κάναμε την λεγόμενη «Ειδική Διαδρομή».

Το Τορνιώτικο Ρέμα είναι πολύ στενό και βραχώδες και δημιουργούνται σημεία όπου σε κάποια αναγκαστήκαμε να κολυμπήσουμε και σε κάποια να αναρριχηθούμε ώστε να τα ξεπεράσουμε. Εκεί νιώθεις έναν ιδιαίτερο δεσμό με τη φύση όχι μόνο με την συχνή επαφή μας με το κρύο νερό, αλλά και γιατί είναι ένα εντελώς παρθένο περιβάλλον. Σε ένα σημείο, μια πέτρα ξεχασμένη στην οροφή του φαραγγιού, μας κάνει με δέος να επιταχύνουμε το βήμα μας. Μετά από λίγο φτάνουμε στο τέρμα της διαδρομής, έναν καταρράκτη, όπου το «έθιμο» απαιτεί να τον αγγίξουμε κολυμπώντας στο εκεί βαθύ σημείο. Για τη συνέχεια της διαδρομής θα χρειαζόμασταν ειδικό αναρριχητικό εξοπλισμό.

Κατά την ταπεινή άποψη του γράφοντος η διάσχιση του φαραγγιού είναι μία μαγική εμπειρία, που τονώνει την αυτοπεποίθηση του κάθε συμμετέχοντα και είναι ίσως από τις καλύτερες της Ελλάδας αν και ελάχιστα γνωστή, διαδρομή που σας συνιστούμε εάν σας δοθεί ποτέ η ευκαιρία να πραγματοποιήσετε.

Εάν τυχόν θέλετε να τη γνωρίσετε με την ασφάλεια της συνοδείας ενός ντόπιου έμπειρου κατοίκου, φυσιοδίφη, γεωργού και φωτογράφου της περιοχής μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με τον κ. Παλαιό Παναγιώτη, στο τηλ. 6947328489